De hoofdpersonen in Kus van de spinvrouw Molina en Valentin (tegelijk de enige personages) zitten opgesloten in een cel in Buenos Aires. De een wegens ontuchtige handelingen met minderjarigen, de ander wegens lidmaatschap van de stadsguerrilla.

Valentin, een marxist legt zichzelf strenge normen op. Zo voelt hij zich in de cel verplicht tot het lezen van sociologische studies en wijst hij sentimentele aanvechtingen of wat hij daar voor aanziet resoluut af. Gaandeweg begint hij echter te twijfelen.

Verantwoordelijk voor die twijfel is zijn celgenoot Molina, een homofiel. Hij is een vrije vogel, een fantast, een dromer en van politiek moet hij niets hebben. Hij vertelt Valentin films na die hij heeft gezien en doet dat met een overvloed aan details. De Films kenmerken zich stuk voor stuk door overspannen romantiek

Valentin vindt het onbegrijpelijk en onduldbaar dat je aan zulke flauwiteiten waarde hecht. Molina komt op voor de kwaliteiten van deze geestesproducten.

Molina wordt op zijn beurt geraakt door Valentin. Hij hecht zich aan de ernst en integriteit van de man die het zichzelf zo moeilijk maakt. Begrijpen doet hij hem niet maar hij respecteert hem.

Zo ontwikkelen ze een delicate omgang waarbij ze elkaar over en weer in hun waarde laten met de nodige botsingen.

2005

2005-2006

2003-2006 

Winnaar vakjuryprijs eenakterfestival Kennemerland - IJmuiden

Iedereen loopt van tijd tot tijd tegen iets aan
dat hem bezig houdt.
dat als het ware door je hoofd spookt.
Iets dat je niet los laat.
Iets waar je 's morgens mee opstaat
en dat vlak voor het slapen gaan nog even langskomt.
Iets dat zoveel vragen in je losmaakt,
dat je het geheel niet meer kunt overzien."

2003 

Op uitnodiging van het Roosendaals Toneel
deed Drie Maal Plankenkoorts in de zomer van 2003 mee aan Theater Op Locatie.
"Streep mijn naam maar weg" werd negen keer gespeeld in een leegstaande kapel.
Het was de eerste keer dat Drie Maal Plankenkoorts zich met een zelfgeschreven stuk presenteerde.

2002-2003 

door Slawomir Mrozek

Een tragi-komische, politiek geëngageerde voorstelling waarin we drie mannen zagen op een vlot.
Bij gebrek aan eten moest er een worden opgegeten.
Een eenakter waarin het onvermogen tot communiceren tot in het absurde werd uitvergroot,
wat leidde tot komische kronkelgedachten en merkwaardige dialogen.

2001-2002 

door Dimitri Frenkel Frank

Twee superversierders verzamelen lipstick-afdrukken van hun veroveringen
en zijn daar nogal trots op.
Maar dan komt de geestige Chris in hun leven en die bergketen van verfijnde,
zelfbewuste vrouwelijkheid vormt voor de beide "Macho-Heren" een onweerstaanbare uitdaging.
Frenkel Frank verbeeldt dat eeuwige proces aantrekken en afstoten
in een knappe komedie vol satire en dwaze humor...

1999-2000 

door Harold Pinter

De zwerver Feenstra krijgt onderdak van een jongeman.
De eigenaar van het gebouw vindt Feenstra
en dat is het begin van een steekspel van woorden.
Elk personage draagt een duidelijke last uit het verleden met zich mee,
maar ze geven daar niet snel iets van prijs.